Waardevolle ervaring
12 november 2009 | Het Financieele Dagblad
Een mooiere datum voor het begin van een bestuursvoorzitterschap had Ian Smith zich niet kunnen wensen. Toen hij begin maart officieel aantrad als ceo van Reed Elsevier, bevonden de beurzen zich op een dieptepunt. Sindsdien zijn de vooruitzichten aanzienlijk verbeterd. Een wereldwijde depressie is door massale overheidsinterventies voorkomen en aandelenkoersen hebben daarop met een vreugdesprong gereageerd.
Zo niet de koers van Reed Elsevier. Het aandeel schommelt nog altijd rond de koers van begin maart. Van serieus herstel is absoluut geen sprake.
Dat heeft twee oorzaken. Aandeelhouders werden onaangenaam verrast door een kapitaalemissie medio dit jaar. Zittende aandeelhouders kregen geen voorrang, waardoor hun belang verwaterde. Vooral de communicatie rond de emissie liet veel te wensen over. Dat doet de reputatie van een bestuursvoorzitter geen goed.
Daarnaast lijkt ook de interne communicatie niet bepaald soepel te zijn verlopen. Van Smith wordt nu gezegd dat hij een radicalere koerswijziging voorstond dan die waar de rest van het bestuur (directie plus commissarissen) trek in had. Een enkele analist gaat zelfs weer zo ver om te stellen dat Smith een voorstander zou zijn geweest van een fusie tussen Reed Elsevier en Wolters Kluwer. Let wel, die poging wordt de laatste decennia iedere tien jaar herhaald. De laatste keer was 1999, dus het zou weer tijd zijn.
Feit is dat de erfenis van Smith, behalve dan de lage beurskoers, niet te benijden was. Reed Elsevier worstelt nog met de dure overname van Choicepoint Vorig voorjaar werd ruim $4 mrd uitgegeven voor deze Amerikaanse dataverzamelaar.
Om de overname te betalen werd daarna bijna drie kwart jaar geprobeerd om de tijdschriftendivisie van Elsevier te slijten. Toen de overname medio september bijna rond was gooide de financiële crisis roet in het eten. Na het echec van Lehman Brothers was er geen bedrijf meer te vinden die de ruim £ 1 mrd wenste te betalen die Reed Elsevier in gedachten had.
Maar eens ín de etalage, altijd in de etalage. Een van de andere geruchten gisteren was dat Smith deze divisie, met een hoofdkantoor in Amsterdam, eigenlijk liever niet meer zou willen verkopen. Sinds de kapitaalemissie van medio dit jaar (opbrengst £ 800 mln) is het financieel niet echt meer noodzakelijk.
Wat de ware reden achter het vertrek ook mag zien, het meest opmerkelijke is wel dat Reed Elsevier het ineens belangrijk vind dat de bestuursvoorzitter ervaring heeft als uitgever. Dat was niet alleen bij Smith geen belemmering, toen deze eind vorig jaar werd gevraagd. Ook diens voorganger Crispin Davis, bijna negen jaar bestuursvoorzitter, had volstrekt geen ervaring toen hij eind 1999 aantrad. Voor de koers van het aandeel is dat geen zegen gebleken. Niet alleen heeft Smith de afgelopen acht maanden geen waarde kunnen toevoegen, in het afgelopen decennium is zelfs waarde vernietigd. Eens kijken of opvolger Engstrom díe trend weet te keren.
Bartjens@fd.nl
Copyright (c) 2009 Het Financieele Dagblad