Onder het motto van vrije handel wordt al jarenlang vrijwel alle handel en wandel uit m.n. Afrika gestopt, middels zware importheffingen. Dit onder het het kopje van dumping (overigens is iets geen dumping meer als wij de goedkope productie faciliteiten in bezit hebben). Ondertussen wordt middels landbouwsubsidies van zowel Amerika als Europa datzelfde Afrika volgestort met ons veel te goedkope voedsel, waardoor boeren ter plaatse het niet meer kunnen volhouden.
Ik zag een docu over een Nederlandse handelaar die massaal Nederlandse plofkippen op de Afrikaanse markt heeft gedumpt; gevolg, geen enkele pluimveeboer kon nog bestaan. Dit heeft weer tot gevolg dat vele families geen bestaansmogelijkheid meer hebben. En altijd als er zoiets wordt blootgesteld, krijg je altijd weer het verhaal te horen over "onze handelsgeest" of "de wetten van de markt", terwijl het gewoon niets meer of minder is dan gesubsidieerde lamlegging van een lokale economie. En uiteraard moeten we daarna onze grenzen weer zwaarder gaan bewaken tegen de economische vluchtelingen, terwijl we die zelf mede gemaakt hebben.
Dit zijn voorbeelden waar er heel duidelijk kadering om een markt is gelegd, zij het een zeer negatieve uitpakkende kadering.
Markten hebben spelregels nodig, anders vliegen ze uit de bocht, soms pakt dat leuk uit voor ons (de landbouwexporten naar Afrika), soms pakt het fout uit (de kredietcrisis).
Daarnaast zegt het feit dat iets internationaal moeilijk te regelen is, niets over de wenselijkheid van een regeling.
Iedereen zal blij zijn met regelingen over verspreiding van atoomwapens, ook al lukt dat lang niet altijd (Israel, Iran, Pakistan etc.). Als ik jouw opmerking begrijp moeten we pogingen om verspreiding van kernwapens tegen te gaan maar stoppen, omdat het in de praktijk toch niet 100 % te regelen is.
Ik blijf liever idealistische dromer, die soms iets voor 95% kan regelen, dan een "realist" die overal van afziet als iets niet 100% te halen is.
Maar interessanter dan de vraag van de realiteit van spelregels voor de vrije markt, is wat je moet doen na de ontmaskering van de vrije markt als een niet werkend, en bovendien zeer duur uitpakkend model (dit is de enig zinnige les die we van de kredietcrisis kunnen leren). Moeten we dan een extra balk voor onze kop spijkeren en roepen dat dat kwam omdat de markt nog niet vrij genoeg was (wat de gelovige fundamentalisten doen), of moet je ondanks alle moeilijkheden proberen om internationale spelregels te gaan formuleren, om herhaling te voorkomen.
Naar mijn mening hebben de aanhangers van het eerste nog steeds de overhand, en dat doet me het ergste vrezen voor de toekomst.